Maak kennis met onze nieuwe voorzitter Henri Hendriks

Henri Hendriks, de nieuwe voorzitter van de Klassieke Academie

Vanaf januari van dit jaar heeft de Klassieke Academie voor Beeldende Kunst een nieuwe voorzitter. Hoog tijd dus voor een kennismaking met Henri Hendriks.

Wat was je motivatie om te solliciteren op de functie van voorzitter van de Klassieke Academie?
“Ik was op zoek naar een activiteit die mij paste, waarin ik van betekenis kan zijn met mijn kennis en ervaringen en waar ik enthousiast van word. Het profiel van de vacature sloot heel goed bij mij aan. Zoals affiniteit met kunst, onderwijs en pr/marketing, ondernemend zijn. En regie en verantwoordelijkheid nemen heb ik mijn hele leven gedaan in allerlei functies en mijn eigen activiteiten in verschillende bedrijven. De KA-story over het culturele erfgoed, het behouden en doorgeven van die traditionele Nederlandse beeldende kunst maakt me enthousiast, daar wil ik wel aan bijdragen.”

Kun je iets vertellen over je achtergrond? 
“De rode draad in mijn werkzame leven is dat ik vele ‘projecten’ hebt gedaan. Het is net als het maken van een schilderij maar dan een project waarin ik zowel mijn creatieve als mijn zakelijke kant kwijt kan. Het varieert van een uitzendbureau leiden, acquisitie doen, promotie opzetten voor beurzen en tentoonstellingen, concepten ontwerpen, organiseren en uitvoeren. Maar ook functies als concertorganisator, uitgever van kranten en tijdschriften, hoofdredacteur en journalist, netwerker en netwerken opzetten, bestuurslid van een kinderdagverblijf, een commerciële club. En ik heb onderwijservaring als docent bedrijfseconomie en teamleider Leisure & Events Management en lid academieraad Leisure & Tourism. En dat is dan slechts een deel van de werkzaamheden. Eigenlijk never a dull moment. Ik beschouw het allemaal als projecten waarbij je focust op wat je wilt bereiken en dat met plezier doet. En net als artiesten en kunstenaars denk ik ook aan gewoon doorgaan met waar je plezier in en passie voor hebt. Dat stopt niet bij de pensioengerechtigde leeftijd; dat is voor mij meer een moment van een financiële uitkering.”

Welke rol speelt kunst in je leven? 
“Met mijn partner Tineke bezoek ik veel kunsttentoonstellingen in ons land maar ook in het buitenland. Ik heb geen favoriete kunstenaar omdat ik meestal niet al het werk van een kunstenaar goed vind. Een schilderij roept emotie op, dus het hangt ook af van de stemming waarin je verkeert. Bij mij is die meestal positief.”

Je hebt eerst drie maanden meegelopen. Wat gaf de doorslag om ja te zeggen?
“Een enthousiaste club van mensen die voor het bestaan van de academie willen gaan, waarin je op basis van gelijkwaardigheid met elkaar omgaat en met een instelling dat het altijd wel weer goed komt als er dingen geregeld moeten worden. Ook een nog kwetsbare organisatie waar ik wel mogelijkheden zie om het sterker te maken.”

Wat voor indruk heb je van de Klassieke Academie?
“Er werken bevlogen kunstenaars die lesgeven aan mensen die met veel passie en heel bewust en gemotiveerd hebben gekozen voor een opleiding die veel van ze vraagt. Een organisatie die wordt gedragen door een aantal vrijwilligers dat zich heel erg verbonden voelt met de academie, de docenten en studenten en met de kunst. En een organisatie die nog erg naar binnen gericht is maar wel goed degelijk staat.”

Wat zou volgens jou misschien nog beter kunnen? 
“Het onderwijs loopt op zich prima, de organisatie ook. Maar je moet altijd processen bekijken en evalueren: wat loopt goed, wat kan anders en je afvragen waarom gebeuren dingen zoals ze gebeuren. Belangrijk voor ons allemaal is om ook van studenten te horen wat ze ervan vinden.

En hoe zie jij je rol als voorzitter?
“Ik vind het belangrijk dat we goed blijven samenwerken met elkaar, de cultuur en sfeer behouden zoals die er nu is en daaraan bijdragen. En onze story uitdragen naar buiten toe, naar een groter publiek, samen met de alumni en AKKA. Op mijn bord ligt onder meer het onderzoeken van de mogelijkheid van een KA Vriendenclub. Daar heb ik wel zo mijn ideeën over. Voor realisering van zoiets heb je wel iedereen nodig naast commitment. Het vertrekpunt daarbij is voor mij het motto: ‘Het verleden bepaalt het heden en het heden bepaalt de toekomst, maar geen toekomst zonder verleden.”