Studenten Vak 3: veel veerkracht en creativiteit

Kunstonderwijs in tijden van corona

“Wat was het fijn dat we de werkbespreking live konden doen! Overzicht te krijgen van wat ik het afgelopen half jaar heb geschilderd, met de docenten te zien dat er een goede ontwikkeling is en vooral dat de vakken nu samen gaan vallen”, aldus Suze Osseman uit Vakscholing 3. “En het zien van medestudenten! Het was een booster om weer door te gaan.”

Suze Osseman bij de voorbereiding van haar werkbespreking

Ook Pleun Procee was blij dat hun klas de werkbespreking op de academie mocht doen. “Het is zo leerzaam om te zien wat anderen maken en de reactie van de docenten daarop. Het heeft er voor gezorgd dat ik nieuwe energie heb om verder te werken aan mijn leerdoelen, de feedback was herkenbaar en passend, dat werkt motiverend!” Roelie Douw had zich er dit keer zelfs op verheugd. “Een werkbespreking brengt altijd spanning met zich mee, maar de wetenschap dat ik mijn docenten weer zou zien, maakte dat ik er dit keer vooral naar uitkeek. Als de feedback dan ook nog eens heel positief is, ga je met hernieuwde energie naar huis. Dat had ik achteraf gezien echt even nodig!”
Want het is natuurlijk niet altijd even makkelijk geweest. Suze: “Docenten en studenten doen ontzettend hun best om zo goed mogelijk door te gaan, maar wat mis ik de academie! Ik leer toch het meest als je samen met de docent naar het onderwerp en je werk kijkt en je ziet wat er anders kan. Met zijn allen in een ruimte schilderen, elkaars werk zien en van elkaar leren, vervang je niet door schermpjes.” Roelie is het daar mee eens: “Praktijkvakken kún je gewoonweg niet digitaal vervangen en er gaat niets boven een schilderij in het echt zien”. Ze mist ook het sociale aspect, meer nog dan ze had verwacht. “Af en toe (video)bellen of appen haalt het niet bij de spontane gesprekken die op de academie plaatsvonden. Even gezellig in de kantine zitten, of rondom het podium elkaars werk bekijken.” Daarnaast worden vooral de lessen met model gemist. Pleun: “Hoewel ik best lieve huisgenoten heb die wel eens een uurtje met een boek (of telefoon) willen stilzitten, is dat niks vergeleken met het naar leven tekenen en schilderen van een professioneel model op de academie”. Roelie: “Een gevolg van digitaal les krijgen is het soms moeten schilderen vanaf foto’s. Een stilleven kan ik thuis prima neerzetten, maar een model gaat hier wat lastiger! Ik merk dat ik een lossere schildertoets heb als ik live modellen schilder, ik interpreteer kleuren ook anders. Daar moet je je draai in zien te vinden.”

Pleun Procee met haar tekeningen en schilderijen tijdens de werkbesprekingen van Vakscholing 3 op de locatie Paradijsvogelstraat

De studenten zijn tevreden over hoe de academie het heeft aangepakt tijdens de lockdown. “Huiswerk online bespreken zodat je toch nog even kunt zien wat klasgenoten doen, de online les kunstbeschouwing, wat een heel fijn hoorcollege is tussen de praktijklessen door. En de docenten die heel snel reageren op vragen, ook op een ‘random dinsdag, heb ik als prettig ervaren”, vertelt Pleun. “Normaliter zijn de dagen op de academie voor mij echt even ‘me time’. Thuis een plek vinden was even schakelen met een dochter die ook thuisonderwijs kreeg en thuiswerken maar anderzijds was het schilderen ook een mooi moment om de boel even de boel te laten en in een schilderij te duiken.”
De coronaperiode blijkt ook een leerzame periode voor de studenten te zijn. “Het afgelopen jaar leert me wat ik nodig hebt na de academie: routine om naar het atelier te gaan. Pauzes nemen tussendoor en soms even een paar dagen niets doen en inspiratie en motivatie opdoen uit anderen bronnen”, aldus Suze. “Mijn innerlijke perfectionist is een aantal keer om de hoek komen kijken, waarbij ik mijn werk echt niet uit kon staan”, vertelt Pleun. “Om een dag later verrast te worden over hoe soepeltjes iets waar je de dag ervoor mee liep te worstelen opgelost kan worden. Ik vond dat een belangrijk leermoment: leren inzien wanneer het even niet wil en werk wegleggen en niet eindeloos aanmodderen en heen-en-weer schilderen.” Roelie: “Eigenlijk krijg je door deze situatie een beetje een blik in de toekomst, hoe het over een paar jaar zal zijn als je bent afgestudeerd. Het beeld van de eenzame kunstenaar in zijn/haar atelier is vaak door mijn gedachten gegaan, haha! Ik heb andere manieren gevonden om contacten te leggen en geïnspireerd te blijven. Ik vind het nu erg fijn om tijdens het schilderen podcasts van andere kunstenaars te beluisteren. Twee vliegen in een klap! Ik heb gemerkt dat we veerkrachtig en creatief zijn en ervaar ondanks alles een sterk groepsgevoel. Deze basis is gelukkig al in Vakscholing 1 en 2 gelegd.”


Roelie Douw was blij met het weerzien van studenten, docenten én met de feedback die ze kreeg

Nog een paar maanden hard werken tot de eindwerkbespreking van Vakscholing 3 om in september te kunnen beginnen met de masteropleiding. Pleun wil eerst nog meters gaan maken in het schilderen: “Van huis uit ben ik meer tekenaar dan schilder, ook de voornaamste reden om me aan te melden voor de academie. Ook wil ik graag meer bezig met landschap. Een van de’lifesavers’ deze lockdown was de natuur om mij heen. Ik woon op Terschelling en het is zo fijn even uit te kunnen waaien aan zee of kilometers door het duin te lopen zonder een mens tegen te komen. Ik heb al een aantal plekken gespot waar de kistezel mee naartoe kan zodra het weer iets warmer is. In de master wil ik me nog meer gaan richten op figuur en portret – iets vangen van de psyche van de persoon voor je – voor mij een thema dat dichtbij me ligt.”
Suze: “Ik houd van werk waarin iets te raden is: gelaagdheid, surrealistisch of gebaseerd op geënsceneerde voorstellingen met behulp van theater, collage of kijkdozen. Als thema mensen, dieren, natuur en hun relatie in technieken met lagen, mixed media en waterverdunbare verven – dat wil ik gaan uitdiepen.”
Roelie wil gaan onderzoeken wat nu echt haar diepste drijfveer is. “Tot nu toe was dat voornamelijk technisch beter worden, maar er komt nu meer ruimte voor een eigen identiteit in mijn werk. Dat is een interessant en spannend proces. Ik hoop van ganser harte dat we in september, óp de academie, aan de master kunnen beginnen. Dan kijken we samen vooruit naar een veelbelovende toekomst!“

V.l.n.r.: werk van Pleun Procee, Roelie Douw en Suze Osseman