Medewerkersportret Paul de Vries

Bijna vier jaar werkt Paul de Vries nu als huismeester op de locatie Paradijsvogelsstraat 16 en het bevalt hem prima. In het pand zitten naast het grafieklokaal en het tekenlokaal, waar de cursussen van de academie worden gegeven, ook een beeldhouwlokaal en ateliers. Hij vindt het een fijne plek, een beetje industrieel, en de combinatie met de beeldhouwers werkt goed. 

Paul is verantwoordelijk voor de kleine klusjes, het schoonmaken en boodschappen doen en daarnaast kunnen docenten en cursisten met vragen bij hem terecht. Hij doet het werk vaak samen met Pieter Jan Kuiken, ook medewerker van de academie en vaak in het pand aanwezig; als beeldhouwer druk bezig in zijn atelier. Onlangs hebben ze samen de keuken in de kantine opgeknapt, wanden gewit, prikborden opgehangen en nu zijn ze buiten bezig met het opnieuw leggen van het tegelpad. Paul: ”Je blijft altijd bezig. Er moet hier altijd wat gebeuren, het is nooit klaar.”

Na de lockdown staat de schouw, de werkbespreking van de eindexamenklas, op het programma. Paul en Pieter Jan hebben dan van tevoren de ruimte schoongemaakt en de ezels en schotten klaargezet zodat de studenten hun werk goed kunnen presenteren. ‘s Morgens vroeg is Paul ook aanwezig, dan zet hij koffie en zorgt zo voor een fijne start van de dag voor de studenten. Dat vindt hij belangrijk. Afgelopen jaar heeft hij ook de catering van de zomeracademie gedaan en voor het eerst zelf tomatensoep gemaakt. Die viel in de smaak dus dat krijgt vast een vervolg.

Hij vindt het jammer dat er nu door de coronamaatregelen minder contact is met de studenten, dat mist hij wel. “Er lopen hier mensen rond met heel veel talent. Dat vind ik mooi. Ik word steeds verrast door de cursisten. Normaal vind ik het leuk om een compliment te geven over hun werk en als we in de kantine zitten een gesprekje aan te knopen maar door corona is dat allemaal anders geworden”. Wat het werk betreft denkt hij dat hij een beetje onzichtbaar moet blijven. Hij hoeft niet in the picture te staan maar als ze hem nodig hebben dan roepen ze maar. “Zolang ik niks hoor loopt alles goed!”, aldus Paul.

Paul de Vries, medewerker bij de locatie Paradijsvogelstraat