Docentenportret Rein Pol


Dat Rein Pol schilderijen maakte met treinen erin leverde hem het stigma van treinenschilder op.  De ‘Blauwe Engel’ is slechts een van de vele, vaak autobiografische onderwerpen in zijn schilderijen. Zo ook natuur, landschap, personen en voorwerpen uit zijn directe omgeving, waarbij vergankelijkheid een onderliggend thema is. ‘Als kind zat ik altijd te tekenen. Het beroep van tekenleraar sprak me dan ook wel aan. Dat ik kunstschilder zou kunnen worden kwam toen nog niet bij me op.’

Op Academie Minerva maakten docenten als Ger Siks en Matthijs Röling indruk op hem. Hun invloed is nog altijd merkbaar in zijn schilderijen: het sferische van Röling en het vervreemdende van Siks. Na de academie stond Rein heel kort op een middelbare school voor de klas. ‘Geen onverdeeld succes! Toen mij dan ook gevraagd werd om les te komen geven op Minerva, greep ik die kans met beide handen aan. Van het lesgeven aan academiestudenten heb ik zelf veel geleerd.’

Jaren later, toen Tom Hageman Rein benaderde om te komen doceren aan de Klassieke Academie reageerde hij ook direct positief. ‘Het is een fijne werkomgeving met gemotiveerde studenten en uitstekende collega-kunstenaars.’ Tijdens de lessen vertelt Rein veel over zijn ervaringen uit z’n kunstenaarspraktijk. Over zijn contacten met de galeriewereld bijvoorbeeld. Hij vindt dat een galerie de kunstenaar dient te stimuleren in z’n ontwikkeling. ‘Daar ontbreekt het soms nog wel eens aan.’ Bij Museum Møhlmann in Appingedam voelt Rein, die solo-tentoonstellingen had in De Eelder Buitenplaats en Slot Zeist, zich erg thuis.

Detail ‘Hommage aan Matthijs’.

Toen Rein werd gevraagd voor het academie-project ‘Romantiek van het Noorden’ twijfelde hij: ‘Heb ik hier wel iets mee?’ Toch stemde hij toe, bezocht de expositie in ‘t Groninger Museum alleen en met de studenten die hadden ingetekend op het project.

Op de ezels stonden geprepareerde doeken gereed en aan twee wanden van het lokaal was linnen van enorme afmetingen bevestigd zodat de studenten aan de slag konden. Na het bespreken van de voorstudies, stimuleerde Rein ze om te starten met sterk verdunde acrylverf. ‘Neem de breedste kwast die je hebt of een spons. Zorg dat in no time het wit van het doek is verdwenen.’

Er is hard gewerkt. Soms werkten meerdere studenten samen aan een kunstwerk. De eindresultaten mochten er zijn.

Rein twijfelde maar is de Romantiek, al dan niet onderhuids, ook niet in zijn eigen werk sterk aanwezig? Een viool die in vuur en vlam staat, een trein die ten hemel vaart, Romantiek ten top! De passie zit hem in de details, de veertjes van een dood vogeltje, de druppels op een bewasemde spiegel. En om die passie draait alles in de Romantiek.

Academiebreed project  ‘Romantiek in het Noorden’. Studente Esther van Houwelingen (Vakscholing 3) aan het werk.