Prix de Norvège

Egbert Pijfers is de man achter de Prix de Norvège die in 2017 voor de vijfde keer werd uitgereikt. Als klein jochie had hij een reproductie van een zeeslag van Willem van de Velde jr boven zijn bed hangen. Hij vond het prachtig hoe de schilder zo’n zeeslag tot leven kon brengen. Zelf kon hij niet tekenen.

In 1980 werd hij voor het eerst geraakt door de treinschilderijen van Rein Pol zag. Sindsdien volgt hij Reins ontwikkeling. ʽIn 1997 hoorde ik dat Rein een mooi schilderij met trein te koop had. Ik woonde intussen in Noorwegen. Dat vond Rein interessant. Een oom van hem bleek bij mij in de buurt met een jachtvliegtuig van de luchtmacht te zijn neergestort. Ik heb Rein daarom uitgenodigd. En zo kwam er een mooi schilderij van een Nederlandse trein die langs een Noors fjord rijdt. Via Reins netwerk heb ik later vele andere kunstschilders uitgenodigd. Toen Rein over de Klassieke Academie vertelde heb ik Tom Hageman opgebeld. De Prix de Norvège was geboren!

Maecenas en initiatiefnemer van de Prix de Norvège, Egbert Pijfers.

De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan twee nieuwe alumni en bestaat uit een diploma en een reis naar Noorwegen. Ik ontvang de prijswinnaars met open armen en laat ze de mooiste plekken zien. Opvallend is hoe verbaasd ze altijd zijn dat ze zijn uitverkoren. Ze beseffen niet hoe groot hun talent is. Ik doe mijn best ze daarvan te overtuigen.’

Egbert Pijfers ziet een zonnige toekomst voor ʽzijn prijs’. ʽIk hoop dat over twintig jaar de prijs bij meerdere Europese klassieke academies uitgereikt wordt en dat mijn dochters dan de winnaars ontvangen en de Noorse fjorden laten zien.’

 

Prijswinnaars tot nu toe:

2013 Saskia Dingelstad en Tim Gavin

2014 Mineke Schrijvers en Gerda Praamstra

2015 Niklaus Peters en Randolph Algera

2016 Hana Vendlova en Heleen Kater

2017 Marja Dijkstra en Riemke Bouwman

 

Prijswinnaars aan het woord:

Mineke Schrijvers

ʽGerda en ik waren in februari 2014 in het Rondane gebied. Egbert nam ons mee de natuur in. De ruimte en het licht waren fantastisch. Ik had ook ruimte in mijn leven nodig. Mijn baan had ik opgezegd en in Noorwegen bleek dit een juiste beslissing. In huis braken we toen muren af om ruimte te creëren. Ik heb diverse schilderijen gemaakt over ruimte en licht. Dat blijft in elk schilderij terugkomen. Egbert heeft ons ook geleerd om beter voor jezelf op te komen. “Houd de spiegel voor je en zeg: ik kan het!” Het noorderlicht hebben we niet gezien, maar ik zag nog nooit zoveel sterren en andere prachtige luchten. Hij vertelde me ook om gelukkig te zijn met dat wat er is. Door de prijs ben ik gevraagd om in de Kulturbunker in Emden te exposeren.’

Silent Witness, Energiek, 2014, olieverf/paneel, 60×120 cm

Gerda Praamstra

ʽIk was blij verrast toen ik deze prijs ontving. Egbert nodigde ons uit om bij hem te komen logeren in Molde. Mineke en ik wilden de trip eigenlijk benutten om het Noorderlicht te zien. Daarom gingen we uiteindelijk in februari, per boot. Na Oslo met Egbert te hebben bezichtigd, bracht hij ons naar Hjerkinn, een plaatsje op de Dovrefjell. Daar was het ’s nachts stikdonker. Het was een indrukwekkende reis. Een van de hoogtepunten was een spectaculaire tocht achter een hondenslee. Met veel vallen en opstaan, symbolisch voor het kunstenaarsleven. Ik vond het heel bijzonder op de hoogvlakte van Dovrefjell in de sneeuw, de ongereptheid en de stilte. Een omgeving die mij als kunstenaar enorm inspireert. Na ons verblijf bij Egbert hadden we een expositie in Winschoten, met ʽNoors’ werk van Mineke en mij. Egbert verzorgde de opening. Wij kregen een zilveren ster, wat het een nog feestelijker tintje gaf. Ik vind het heel bijzonder dat Egbert zich aan de Klassieke Academie verbindt en zijn passie voor de kunst op deze manier inhoud geeft. Het was voor mij een opsteker om gekozen te worden. Het heeft veel mooie herinneringen en inzichten opgeleverd.’


Niklaus Peters

De prijs is niet alleen de buitenkans om de gastvrijheid van Egbert Pijfers en zijn gezin te mogen ervaren, of om in latere treffens met andere laureaten ervaringen te delen en contacten te onderhouden, maar geeft ook een sterke aanmoediging en inspiratie om je eigen weg als kunstenaar te blijven volgen. Het verblijf, de openheid en vriendelijke ontvangst geven je onbedoeld een welkome (zelf-)verplichting. Namelijk om je talent verder tot volledige bloei te brengen en om je daarmee de prijs waardig te blijven tonen.

De ongerepte natuur, het weidse Noorse landschap, onderstreept en aangevuld met achtergrond, met verhalen, anekdotes en met de alomvattende kennis van de gastheer, laat een blijvende indruk achter en speelt ook een rol in mijn verdere werk, ook daar waar zij door het onderwerp niet meteen heel zichtbaar op de voorgrond staat.’

Voor meer informatie over Prix de Norvège, klik hier