Studentenportretten

 Mieke Heitling – Masterscholing 2 Beeldhouwkunst

“Het ligt allemaal al in je klaar,” vertelt Mieke Heitling, vierdejaarsstudente aan de Klassieke Academie voor beeldhouwkunst te Groningen enthousiast. “Je moet er alleen wat mee doen.”
Mieke vindt haar tijd aan de beeldhouwacademie een fantastische ervaring: “Ik ben erg blij dat ik dit kan doen, het is echt een verrijking. Ik heb altijd een innerlijke noodzaak tot creëren gevoeld. Het is erg fijn dat deze kans zich heeft aangediend.” Mieke leert naar eigen zeggen wat ze wil leren. De eerste paar jaar vormen volgens haar een goede basis, zodat je in het laatste twee jaar wat meer losgelaten kan worden. “Je kan dan veel meer kiezen wat je wilt doen. Ik vind het geweldig dat dat kan!”
Mieke hoopt na haar opleiding een kunstenaar te worden die mensen raakt met haar beelden. “Ik hoop dat ze geroerd worden. Geëmotioneerd. Dat lijkt me heel mooi.”


Mariëlle Bisterveld – Masterscholing 1 Schilderkunst

Als het monster onder je bed grijnst de krokodil vanuit de schaduw je toe. “Ja, spelen met licht en donker om zo spanning te creëren , de verwondering weer te geven. Zo werk ik het liefst.”

Verwacht dan ook van Mariëlle Bistervels uit Master 1 geen vrolijke plaatjes. “Naturalia vind ik interessant. Om met een spannend beeld de kijker te sturen, zijn fantasie te prikkelen.”

Thuis heeft Mariëlle dan ook een eigen griezelkabinet. En dierentuinen ennatuurkundige musea bezoekt ze graag. Verder werkt ze als freelance vertaler Scandinavische talen en Engels. “Samen met mijn studie ben ik zo zeven dagen per week bezig. Niet erg, ik doe wat ik het liefste doe.”. Tijdens een cursus modelteken van Tiny Buurke hoorde ze van de Klassieke Academie. “De klassieke technieken leren is precies wat ik wil. De afgelopen vier jaar zijn echt omgevlogen.”. Mariëlle heeft zeker de intentie om professioneel te schilderen. “Ik wil geen eigen museum op zolder inrichten. Ik zal zeker zelf op galerieën afstappen. Maar eerst iets maken en dan verkopen. Wat ik tot nu toe heb gemaakt is vooral studiemateriaal.”


Ruben Postema – Masterscholing 1 Schilderkunst

Ruben Postema zit in het vierde jaar van de Klassieke Academie, het eerste jaar van de Masterscholing. Hij is een van de jonge generatie studenten aan de academie. Hij volgde de Masterclass van Ilse Nass en ulrich Soberg In het hart van de Renaissance.

`Ik heb er zeker iets aan gehad. Bij de Klassieke Academie gaat het heel erg over techniek, bij de Florence Academy nog meer. Op de Klassieke Academie word je vrijer gelaten om je eigen methodes te vinden. In Florence word je meer gedrild. Dat heeft ook zo zijn voordelen. Dat ervaar je in zo’n masterclass. In deze masterclass werd er gedrild op toonrelaties, verhoudingen tussen toonwaarden. Het eerste blok werkten we met stillevens in zwart wit. Daar ging het om toon. In het tweede ging het om toon en ook om warm-koel relaties. Doordat je alleen op dat aspect focust word je je er bewuster van. De meeste dingen had ik al eens op de academie gehoord. Het is altijd goed om zoiets nog een keer te horen en mee te maken. Het kan je schilderij maken of breken.’ Daarnaast vond Ruben het prettig dat het lesdoel duidelijk was en het commentaar van de docenten helder. `Het was wel streng, maar dat vond ik juist fijn. Het kwam heel precies qua toonwaarden en ze waren niet bang om commentaar te leveren. Ulrich raadde me aan om mijn modelschets uit te werken. Dat is inderdaad interessant. Het is leerzaam om langer door te gaan. Je komt jezelf meer tegen en je komt problemen tegen waar je anders niet aan toekomt.’

Het was Rubens droom om striptekenaar te worden. Om aan zijn techniek te werken ging hij naar de Klassieke Academie. `Puur om met tekenen bezig te zijn. Ik vind het interessant om naar waarneming te werken. Dat leer je niet meer op de andere kunstacademies.’ Inmiddels is zijn interesse voor de schilderkunst opgewekt. `Nu wil ik graag schilder worden. Ik overweeg om na de acadamie naar Florence te gaan. `Eerst afstuderen. Ik heb me het laatste jaar voornamelijk gefocust op portret en sowieso vind ik mensen interessant, net als plasticiteit en levende figuren. Ik denk dat het iets met mensen gaat worden. Ik ga deze zomer werk maken en kijk waar zich dat naartoe ontwikkelt.’ We zijn benieuwd!


Janey Robertson – Vakscholing 3

Als Janey Robertson een werk van de eindexamenexpositie mocht meenemen zou het een schilderij van Bas Nijenhuis zijn. ʽIk houd niet van hyperrealistisch. Het moet niet te gedetailleerd zijn. Ik ben meer van de losse toets. Zijn werk vind ik gevoelig.’ De beweeglijkheid in de schilderijen van Mitzy Renooy spreekt haar ook erg aan. Dat Anne-Rixt Kuik en Diane Brodie experimenteren met materialen vindt ze interessant. Zelf schildert ze op dit moment met aquarel en olieverf. Een tekening in de krant triggerde haar. ʽʽExpositie van de Klassieke Academie’’ stond eronder. ʽIk had er nog nooit van gehoord. Toen ben ik gaan zoeken, heb de Klassiek Academie gevonden en besloten om me aan te melden. Ik vind het fijn dat je les krijgt van verschillende docenten. Ieder heeft zijn eigen insteek.’ Janey heeft altijd getekend. ʽJe denkt dat je redelijk kunt tekenen. Dan krijg je les van Peter Durieux! Dan pas zie je echt hoe het moet. Van hem heb ik geleerd dat tekenen de basis is. Hij leert je kijken. Toon en lijn vormen de grondslag. Bij Keimpe van der Kooi heb ik juist weer veel over kleur geleerd.’

Janey is geboren in Schotland. Ze studeerde er Chemie en werkte onder meer in de olie-industrie. Ondanks deze technologische achtergrond is het creatieve blijven knagen en vindt hoe dan ook een uitweg. Ze woont nu 20 jaar in Nederland maar mist nog altijd de grilligheid van het Schotse landschap. ‘ Ik wil graag iets van de Schotse levensstijl en mijn jeugdherinneringen in mijn toekomstige schilderijen verwerken’.

Hoe Janey’s kunstuitingen zich gaan ontwikkelen blijft nog even de vraag. Ze is nu vooral bezig met de schilder techniek. Duidelijk is wel dat toekomstig werk over mensen en hun bezigheden zal gaan. ʽIk houd van mensen die ambachtelijk bezig zijn, bijvoorbeeld weven of schrijnwerken. In mijn leefomgeving maken veel mensen dingen met hun handen. Ik zou graag karakteristieke mensen die met werk en creativiteit bezig zijn, willen portretteren. Activiteit en betrokkenheid, dat is wat ik wens te kunnen uitdrukken. Ik hoop met mijn schilderijen een verhaal te vertellen. De kijker mag interpreteren’.
Janey is per september 2017 over naar Master 1 Schilderkunst.


Marlisa Simonis – Vakscholing 2 Schilderkunst – Genomineerd Summer Scholarship Competition van de Florence Academy of Art.

Het is toch heel mooi dat je met  alleen verf en kleur jouw beleving van de wereld kan verbeelden. Hoe je met het materiaal in je handen een hele voorstelling kan maken, dat vind ik magisch.” Haar enthousiasme spat er vanaf, als Marlisa Simonis uit de Vakscholing 2 over haar drijfveren vertelt.

Voordat ze aan de Klassieke Academie begon heeft ze eerst even de Academie voor Beeldende Vorming in Amsterdam bezocht, waarna ze Toegepaste Psychologie heeft gestudeerd. “Op de academie in Amsterdam was teveel aandacht voor het concept en te weinig voor de techniek. Ik was daar niet op mijn plaats.  Via het netwerk van een oud tekendocent werd ik op de Klassieke Academie gewezen. En hier in Groningen gaat het leren heel hard. “Soms duizelt het me als ik in de trein terug naar Utrecht zit. Dan is het een kwestie van verwerken en toepassen in je huiswerk.”

Na haar studie hoopt Marlisa op een plekje in een open atelier, een creatieve verzamelplaats waar je elkaar kunt inspireren en feed back kunt geven. “Mensen boeien mij enorm. Vooral de complexiteit. Dat zou ik graag willen onderzoeken in schilderijen door olieverf en andere media toe te passen op een onderwerp waarin de mens centraal staat. Ik ben heel benieuwd waar ik over een paar jaar sta!”


Yvette Brummelhuis – Vakscholing 1

Yvette Brummelhuis ziet er verzorgd uit en ook haar huis is met zorg en smaak ingericht. `Ik vind het een kleine moeite met een groot effect om bijvoorbeeld een boeket mooi te schikken of wat make-up op te doen. Je maakt alles een stukje mooier, lichter en makkelijker daardoor. Of ik mijn kunst ook zo bedrijf? Het mooier maken van de werkelijkheid? Ik ben vooral nog bezig om dat wat ik zie te vertalen naar iets wat ik kan vastleggen. Na een jaar vakscholing weet ik al beter waarom mij iets visueel aantrekt. Mooi an sich is niet interessant.’

Tot voor kort was Yvette een gedreven advocaat. Door een genetische bindweefselafwijking stopte haar glansrijke carrière. Twee jaar geleden besloot ze mee te doen aan een workshop schilderen. Die dag werd haar geadviseerd om naar de Klassieke Academie te gaan. `Ik had ooit eindexamen gedaan in tekenen en vond kunstgeschiedenis altijd al interessant. Nu had ik er de tijd voor. Ze sloeg het basisjaar over en deed meteen toelatingsexamen voor de vakscholing. En slaagde. `Het is fijn om juist nu iets te hebben waar ik zo hard mogelijk mijn best voor kan doen. Dat zit in mijn systeem en in mijn karakter. Streven. Ik vind het heerlijk om iets eerst niet te snappen, en dan wel, en het vervolgens niet te kúnnen. Om door die frustratie heen te breken, dat is wat het mij oplevert. Zoals het gevecht toen ik voor het eerst met inkt werkte bij Peter Durieux. Ik ben er echt voor gaan zitten: nu gaat het tussen jou en mij inkt. Je moet eerst denken, dan doen en dan leven met je beslissing.’

Ambitieus is Yvette nog altijd. `Wat ik graag zou willen is een ateliertje en een eigen galerie. Maar eerst meer controle krijgen over het op papier of doek vertalen van wat me nou op dat moment aansprak. Mijn hoofdthema is het licht. Hoe het licht bepaalt welk facet je ziet van een situatie of van een object is oneindig intrigerend.Ik moet dit ongeremd aangaan anders vang ik niet dat moment wat ik meen te zien. Met een voorzichtige schetsmatige aanpak zou ik afstand moeten nemen en ik wil die observerende afstand juist niet. Ik wil wat ik zie bijna integreren in wat ik produceer. Wat het me nu geeft, wat ik niet achter mezelf had gezocht, is dat ik er emotie bij voel. Het is mijn waarneming en dat bén ik.’.

Yvette is per september 2017 over naar Vakscholing 2 Schilderkunst.


Interviews op deze pagina: Stefan Hageman. Foto’s op deze pagina: Xandra Donders.