Studentenportret: Janey Robertson

Als Janey Robertson een werk van de eindexamenexpositie mocht meenemen zou het een schilderij van Bas Nijenhuis zijn. ʽIk houd niet van hyperrealistisch. Het moet niet te gedetailleerd zijn. Ik ben meer van de losse toets. Zijn werk vind ik gevoelig.’ De beweeglijkheid in de schilderijen van Mitzy Renooy spreekt haar ook erg aan. Dat Anne-Rixt Kuik en Diane Brodie experimenteren met materialen vindt ze interessant. Zelf schildert ze op dit moment met aquarel en olieverf.

Een tekening in de krant triggerde haar. ʽExpositie van de Klassieke Academie’ stond eronder. ʽIk had er nog nooit van gehoord. Toen ben ik gaan zoeken, heb de Klassiek Academie gevonden en besloten om me aan te melden. Ik vind het fijn dat je les krijgt van verschillende docenten. Ieder heeft zijn eigen insteek.’ Janey heeft altijd getekend. ʽJe denkt dat je redelijk kunt tekenen. Dan krijg je les van Peter Durieux! Dan pas zie je echt hoe het moet. Van hem heb ik geleerd dat tekenen de basis is. Hij leert je kijken. Toon en lijn vormen de grondslag. Bij Keimpe van der Kooi heb ik juist weer veel over kleur geleerd.’

Janey is geboren in Schotland. Ze studeerde er Chemie en werkte onder meer in de olie-industrie.  Ondanks deze technologische achtergrond is het creatieve blijven knagen en vindt hoe dan ook een uitweg. Ze woont nu 20 jaar in Nederland maar mist nog altijd de grilligheid van het Schotse landschap. ‘ Ik wil graag iets van de Schotse levensstijl en mijn jeugdherinneringen in mijn toekomstige schilderijen verwerken’.

Hoe Janey’s kunstuitingen zich gaan ontwikkelen blijft nog even de vraag. Ze is nu vooral bezig met de schilder techniek. Duidelijk is wel dat toekomstig werk over mensen en hun bezigheden zal gaan. ʽIk houd van mensen die ambachtelijk bezig zijn, bijvoorbeeld weven of schrijnwerken. In mijn leefomgeving maken veel mensen dingen met hun handen. Ik zou graag karakteristieke mensen die met werk en creativiteit bezig zijn, willen portretteren. Activiteit en betrokkenheid, dat is wat ik wens te kunnen uitdrukken. Ik hoop met mijn schilderijen een verhaal te vertellen. De kijker mag interpreteren’.

Foto’s: Xandra Donders
Tekst: Tjitske Zuiderbaan