Studentenportret: Yvette Brummelhuis

Yvette Brummelhuis ziet er verzorgd uit en ook haar huis is met zorg en smaak ingericht. ʽIk vind het een kleine moeite met een groot effect om bijvoorbeeld een boeket mooi te schikken of wat make-up op te doen. Je maakt alles een stukje mooier, lichter en makkelijker daardoor. Of ik mijn kunst ook zo bedrijf? 

Tot voor kort was Yvette een gedreven advocaat. Door een genetische bindweefselafwijking stopte haar glansrijke carrière. Twee jaar geleden besloot ze mee te doen aan een workshop schilderen. Die dag werd haar geadviseerd om naar de Klassieke Academie te gaan. ʽIk had ooit eindexamen gedaan in tekenen en vond kunstgeschiedenis altijd al interessant. Nu had ik er de tijd voor. Ze sloeg het basisjaar over en deed meteen toelatingsexamen voor de vakscholing. En slaagde.

ʽHet is fijn om juist nu iets te hebben waar ik zo hard mogelijk mijn best voor kan doen. Dat zit in mijn systeem en in mijn karakter. Streven. Ik vind het heerlijk om iets eerst niet te snappen, en dan wel, en het vervolgens niet te kúnnen. Om door die frustratie heen te breken, dat is wat het mij oplevert. Zoals het gevecht toen ik voor het eerst met inkt werkte bij Peter Durieux. Ik ben er echt voor gaan zitten: nu gaat het tussen jou en mij inkt. Je moet eerst denken, dan doen en dan leven met je
beslissing.’

Ambitieus is Yvette nog altijd. ʽWat ik graag zou willen is een ateliertje en een eigen galerie. Maar eerst meer controle krijgen over het op papier of doek vertalen van wat me nou op dat moment aansprak. Mijn hoofdthema is het licht. Hoe het licht bepaalt welk facet je ziet van een situatie of van een object is oneindig intrigerend.’

ʽIk moet dit ongeremd aangaan anders vang ik niet dat moment wat ik meen te zien. Met een voorzichtige schetsmatige aanpak zou ik afstand moeten nemen en ik wil die observerende afstand juist niet. Ik wil wat ik zie bijna integreren in wat ik produceer. Wat het me nu geeft, wat ik niet achter mezelf had gezocht, is dat ik er emotie bij voel. Het is mijn waarneming en dat bén ik.’


Toonstudie door Yvette Brummelhuis.

Tekst: Tjitske Zuiderbaan
Foto’s: Xandra Donders